Nauczanie indywidualne

Indywidualne nauczanie dotyczy tylko uczniów poważnie chorych, nie może być więc przeznaczone dla dzieci z upośledzeniem umysłowym, jeśli powodem miałoby być samo upośledzenie. Taką formę nauczania organizuje się na czas wskazany w orzeczeniu, które wydaje poradnia psychologiczno-pedagogiczna.

Nauczanie organizuje się w sposób zapewniający wykonanie zaleceń określonych w orzeczeniu. Należy jednak pamiętać, że ostateczna decyzja dotycząca m.in. liczby godzin wydawana jest w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę, gdyż to on będzie pokrywał koszty nauczania.

Dyrektor szkoły może ustalić tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego nauczania wyższy niż określony za zgodą organu prowadzącego.

W orzeczeniu o potrzebie indywidualnego nauczania określone powinny być:

zalecane warunki realizacji potrzeb edukacyjnych, a także możliwości uczestniczenia ucznia w życiu szkoły, formy stymulacji, rewalidacji, terapii, usprawniania, rozwijania możliwości i mocnych stron ucznia i inne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej,
zakres, w jakim uczeń może brać udział w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych organizowanych indywidualnie w odrębnym pomieszczeniu w szkole.

Podstawa prawna:
§ 2–§ 11 rozporządzenia ministra edukacji narodowej z 28 sierpnia 2014 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz.U. z 2014 r. poz. 1157).
11 10 2015 by J.Prabucki


Content Management Powered by CuteNews